دل را می زنم به دريا... زندگی بايد کرد!

پروردگارا! به من آرامش ده تا بپذيرم آنچه را که نمي توانم تغيير دهم، دليري ده تا تغيير دهم آنچه را که مي توانم... بينش ده تا تفاوت اين دو را بدانم... و مرا فهم ده.... تا متوقع نباشم دنيا و مردم آن مطابق ميل من رفتار کنند. جبران خليل جبران

رفتم و اسمم رو از توی لیست کسانی که می خواهند کورس گردش خون را دوباره بدهند، حذف کردم....

با این حساب تا ۸ روز دیگه امتحانی ندارم!

گور پدر نمره!!!

به آرامشش نیاز داشتم....

آفتاب در پس «ابرهای آشفته ی ولگرد» منتظر است!

تراوشات ذهن یک نیمچه دکتر در تاریخ January 27, 2007 و ساعت 7:40 PM | لينك ثابت| نظرات (0)